Alle 14 goed

=> => English version below the pictures ! <= <=

14 landen, meer dan 14000 km en bijna 14 maand onderweg. Via de blog konden jullie al meeleven met onze avonturen van de voorbije periode. Maar het was onmogelijk om langs deze weg een volledige indruk te geven van al onze ervaringen. Daarom hebben we 14 lijstjes samengesteld, met alle leuke en soms minder leuke dingen die we meegemaakt hebben.

Hou deze blog de komende maanden nog zeker in de gaten, of schrijf je gerust in op de nieuwsbrief, want we hebben nog een fototentoonstelling in petto. Wordt vervolgd dus…

Top fietsland : waar hadden we de leukste fietsdagen
– Slowakije
– Tadjikistan
– China

Flop fietsland : welke landen raden we af om door te fietsen
– I.N.D.I.A. : I’ll Never Do It Again, toch niet per fiets
– Uzbekistan: heet, saai landschap en slechte weg
– Servië : veel en zotte chauffeurs

Top ervaring : naast het 14-maanden durende fiets-nomadenleven, genoten we het meest van :
– Treinrit Istanbul – Iran
– Relaxen in Goa
– Parapentevlucht in Nepal
– Trekking in Nepal
– Wandelen in Bardia National Park in Nepal
– Pamir Highway fietsen in Tajikistan

Flop ervaring :
– Bandavgarh National Park India, te veel geld om gedurende 2 seconden een tijger te zien lopen op 3 km afstand..
– Uzbekistan : Disneyland langs de zijderoute
– Fietsen in India : don’t do it by bicycle !
– Toerisme in China : kinderachtig
– Slecht weer in Polen

Top 10 overnachtingen : waar voelden we ons het meeste thuis
– eigen tentje in Europa en Centraal Azië
– Hotel Fariyas in Mumbai, India
– JP Guesthouse in Sernabatim Beach, Goa, India
– Ganesh Himal Hotel in Kathmandu, Nepal
– Laalmo Homestay in Khorog, Tadjikistan
– Couchsurfing host Bertrand in Shymkent, Kazachstan
– Home van familie Habibi in Urumyeh, Iran
– Godwin Deluxe in Delhi, India
– Old Town Youth Hostel in Kashgar, China
– Home van Ali & Fatimeh in Marvdasht, Iran

Top 10 food onderweg :
– Macaron koekjes in Iran
– Seafood in Goa
– Belgische Frietjes in Nepal
– Pizza in Slowakije
– Curry’s & Chai in India
– Haribo peach gummies in Osh, Kyrgyzstan
– Eten in zowat alle restaurants in China
– Zelfgemaakte pannekoeken in Hongarije
– Snickers, altijd & overal
– Kaas in Nederland en ontbijtkoeken in Duitsland

Chocolade top 3 : niets zo zalig als na een goeie fietsdag een stukje chocolade knabbelen :
– Cadburry’s melkchocolade in India
– Nestlé melk + wit in Tadjikistan
– Dove melk of zwart in China

Top 5 attribuut : welk materiaal was de beste investering :
– Koga Miyata Signature fietsen
– Apple Macbook Pro Laptop
– Primus Omnifuel kookvuurtje
– Standaard (voetje) voor voordragers, by Koga Miyata
– Leatherman Wave multitool

Flop 3 attribuut : om snel te vergeten
– Plooibare campingstoeltjes, zwaar en groot
– Camping Douche, nooit gebruikt
– Sigma BC 2209 draadloze fietscomputer met hoogtemeter, desintegreert meer naargelang de kilometers vorderen

Top 5 gelezen boek : lezen !
– Sea of Poppies – Amitav Ghosh
– The Great Game – Peter Hopkirk
– The Glass Palace – Amitav Ghosh
– Shantaram – Gregory David Roberts
– Millennium Trilogy – Stieg Larsson

Top 5 fiets-soundtrack Jessie
– Empire of the Sun (all songs)
– Depeche Mode (all songs)
– Fleet Foxes (all songs)
– Roisin Murphy – Overpowered
– Bronski Beat – Smalltown Boy

Top 10 fiets-soundtrack Ludo
– Silent Shout – The Knife
– Everlong – Foo Fighters
– Map of the Problematique – Muse
– Golden Brown – The Stranglers
– Ti Sento – Mazia Bazar
– Future Words – The Hickey Underworld
– Standing on the Shore / Walking on a Dream – Empire of the sun
– Hum – The Sheila Divine
– You Shook me all Night long – AC/DC
– Corduroy – Pearl Jam

Akeligste momenten :
– Bijna-dood-ervaring Jessie in Polen
– Hevig onweer in de tent, Issik Kul, Kyrgyzstan
– Lawine ontweken in Nepal
– Merken dat je geen entry-stempel hebt na 2 dagen in Iran
– Zatte en slechte chauffeurs die langs je scheren in Kyrgyzstan

Top 14 foto’s : Het was niet eenvoudig om een selectie te maken uit meer dan 14.000 beelden, maar dit zijn onze favorieten!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

14 in a row..
14 countries, more than 14000 km and nearly 14 months on the road… So many stories and experiences. Through this blog, we will unfortunately not be able to tell all the things we have experienced. But to give you an idea of how we have lived our adventure, we composed 14 lists about different aspects of our trip. 14 lists about absolute highs, but also of some less attractive parts of the trip. Most lists are in a random order.

Top 3 Cycle countries : where our cycling smile was even broader
– Slovakia
– Tajikistan
– China

Worst Cycle countries : not advisable to cycle there..
– I.N.D.I.A. : I’ll Never Do It Again, at least not by bike
– Uzbekistan: hot, boring landscape and bad roads
– Serbia : too many cars and bad drivers

Most memorable Experiences : apart from living the nomad cyclist life during the past 14 months, we have also enjoyed :
– Trainride Istanbul to Iran
– Relaxing in Goa
– Paragliding in Nepal
– Trekking in Nepal
– Walking in Bardia National Park, Nepal
– Cycling the Pamir Highway in Tajikistan

Worst Experiences : which we will try to forget as soon as possible :
– Bandavgarh National Park India, too much money to see a tiger during 2 seconds, at a 3 kilometre distance
– Uzbekistan : Silkroad meets Disneyland
– Cycling in India : not our cup of chai !
– Tourism in China : childish
– Bad weather in Poland

Scariest Moments :
– Near-death experience Jessie in the Polish rain
– Worst thunder & lightning show ever, in our tent, on a beach besides Lake Issik Kul, Kyrgyzstan
– Avalance near us during the trekking, Nepal
– Being in Iran and realising Jessie does not have an entry stamp..
– Drunken drivers doing a ‘drive-by’ in Kyrgyzstan

Top 10 sleeping places : where we felt at home :
– Our own little tent in Europe and Central Asia
– Hotel Fariyas in Mumbai, India
– JP Guesthouse in Sernabatim Beach, Goa, India
– Ganesh Himal Hotel in Kathmandu, Nepal
– Laalmo Homestay in Khorog, Tajikistan
– Couchsurfing host Bertrand in Shymkent, Kazachstan
– Home of Habibi-family in Urumyeh, Iran
– Godwin Deluxe in Delhi, India
– Old Town Youth Hostel in Kashgar, China
– Home of Ali & Fatimeh in Marvdasht, Iran

Food top 10 :
– Macaroons in Iran
– Seafood in Goa
French Belgian Fries in Nepal
– Pizza in Slovakia
– Curries & Chai in India
– Haribo peach gummies in Osh, Kyrgyzstan
– The food in nearly all restaurants in China
– Selfmade pancakes in Hungary
– Snickers, always & everywhere
– Cheese in Holland, and breakfast buns in Germany

Chocolate Top 3 : nothing beats a good munch in your tent, after a long cycling day :
– Cadburry’s milkchocolate in India
– Nestlé milk + white chocolate in Tajikistan
– Dove milk or dark chocolate in China

Gear Top 10 : good and advisable stuff !
– Koga Miyata Signature cycles
– Apple Macbook Pro Laptop
– Primus Omnifuel cooking stove
– Kickstand for front luggage rack, by Koga Miyata
– Leatherman Wave multitool

Worst gear top 3 :
– Folding camping chairs
– Camping Shower
– Sigma BC 2209 wireless bikecomputer with altimeter : the further we went, the more pieces that fell off..

Book top 5 :highly advisable reading stuff
– Sea of Poppies – Amitav Ghosh
– The Great Game – Peter Hopkirk
– The Glass Palace – Amitav Ghosh
– Shantaram – Gregory David Roberts
– Millennium Trilogy – Stieg Larsson

Top 5 Cycle-soundtrack Jessie
– Empire of the sun (all songs)
– Depeche mode (all songs)
– Fleet foxes (all songs)
– Roisin Murphy – Overpowered
– Bronski Beat – Smalltown Boy

Top 10 cycle-soundtrack Ludo
– Silent Shout – The Knife
– Everlong – Foo Fighters
– Map of the Problematique – Muse
– Golden Brown – The Stranglers
– Ti Sento – Mazia Bazar
– Future Words – The Hickey Underworld
– Standing on the Shore / Walking on a dream – Empire of the sun
– Hum – The Sheila Divine
– You Shook me all night long – AC/DC
– Corduroy – Pearl Jam

Top 14 Pictures : see above. It wasn’t easy to choose only 14 images out off 14.000, but these are our favorites!

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

De laatste dagen in Kyrgyzstan

De Chinezen hadden ons weeral liggen toen ze de grensovergang met Kyrgyzstan gesloten hadden wegens een feestdag ( ter info : Anniversary of the Founding of the People’s Liberation Army ). We waren een beetje kwaad, maar deze keer zaten we maar een half dagje vast aan de grens, samen met nog een Koreaanse en Spaanse fietser, én er waren pintjes. Bij toeval kwamen we ook 2 frisse Belgen tegen die aan een recordtempo van Peking naar Brussel aan het fietsen waren. Ze willen het traject in een 100-tal dagen afleggen, en het zal hen nog lukken ook. Het werd een zeer gezellige en inspirerende avond, en de volgende morgen konden we in alle rust de grens over. En toen de vrouwelijke douane-beambte Ludo feliciteerde met zijn Beckham-looks, was het weer helemaal koek en ei tussen ons en de Chinezen. We willen ze trouwens nog es bedanken – die Chinezen – voor hun eindeloze stukken perfecte asfalt. Zo fietsten we de Karakoram Highway tot aan de Pakistaanse grens zo goed als helemaal op een perfecte piste. Zelfs tot honderden kilometers in de buurlanden zijn ze wegen aan het aanleggen, uiteraard allemaal om de export van Made in China producten te bevorderen. Toch een groot verschil met die andere Aziatische mastodont en zogezegde ‘emerging market’ India..

Als we sinds de grens China-Kazachstan wekelijks andere fietsers tegenkwamen, dan is het sedert enkele weken echt bijna dagelijkse kost. We hebben vooral de indruk dat de Zwitsers hun land uitvluchten, en nu allemaal ergens in Centraal Azië aan het koersen zijn. Eén keer kwamen we wel 8 andere fietsers op 1 dag tegen. En aan de grenspost Kyrgyzstan-China stonden we plots met niet minder dan 10 fietsers allemaal met onze paspoorten te zwaaien. Het is een beetje overdreven. De Kirgiezen denken vermoedelijk dat we ons in Europa enkel en alleen met de fiets verplaatsen, en dat iedereen er altijd uitgebreid vakantie kan nemen, gaande van 6 weken tot 5 jaar… Fietsen in Kyrgyzstan is duidelijk in, maar toch niet ongevaarlijk. We vonden dit na India zelfs het gevaarlijkste land om door te fietsen, vooral rond het mooie Issyk Kul meer. De werkloosheid is er even hoog als de beschikbaarheid van alcohol, en ze rijden hier rond in van die oude Audi 100’s, waar er nog verdomd veel snelheid in zit.

Maar onze doortocht in Kyrgyzstan was toch een zeer aangename periode. Je vindt er overal vers bergwater, de mensen zijn er supervriendelijk en nieuwsgierig en bijna overal is er plaats om wild te kamperen. Bijna het volledige land is bergachtig, dus de landschappen zijn iedere dag anders. Iedere avond vielen we moe maar tevreden in slaap in ons tentje. Het einde van ons avontuur is in zicht, maar een van de dingen die we het meest gaan missen, is het constante buiten leven. Lezers die ook fietsvakanties of andere outdoor-activiteiten doen, kennen het gevoel ongetwijfeld : na een actieve dag buiten, zet je je tentje ergens neer, je kookt een pasta’tje, doet de afwas, en je kijkt om je heen en denkt hoe simpel mooi het toch allemaal kan zijn.

Een nieuwe lading foto’s staat zoals gewoonlijk op onze flickr-pagina. En we hebben er ook een video gepost, over onze fietstrip in de Pamirs in Tajikistan. De video staat hier.

We hebben ondertussen terug onze plannen lichtjes gewijzigd… In plaats van een terugvlucht vanuit Almaty op Brussel, vliegen we nu al op 4 september terug naar Duitsland. Van daaruit hopen we in een weekje naar België te kunnen fietsen, om op 11 september in Gent aan te komen. Na onze thuiskomt plannen we nog een laatste blog-verslagje met een terugblik op onze 14 maand durende trip. Als voorproefje hebben we voor jullie al een korte samenvatting gemaakt. Per land waar we doorgereisd zijn, noteerden we 3 woorden die ons het meest aan dit land doen denken:

Onze trip in 3 woorden :
Nederland : vakantie – fietspaden – kamperen
Duitsland : windmolens – netels – landbouw
Polen : zatlappen – slecht weer – Auschwitz
Slowakije : fietsplezier – pizza – Karpaten
Hongarije : thermale baden – Donau – wildkamperen
Servië : verkeer – voetbal – sovietstijl
Turkije ( Istanbul ) : boten – family time – streetfood
Iran : gastvrijheid – Perzië – nieuwe dresscode
India : chai – family time bis – starende mannen
Nepal : vriendelijk – NGO – trekking
China : lekker eten – megalomaan – etnische mix
Kazachstan : steppe – paarden – honden
Uzbekistan : heet – zijderoute – toeristisch
Tadjikistan : puur natuur – afzien – Pamir
Kyrgyzstan : paarden – slechte weg – vakantiefietsers

Tot gauw!

Jessie en Ludo

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties

Tajikistan

Na bijna 4 weken in de bergen zijn we in Kashgar, China aangekomen voor de nodige rust. De Pamir Highway was onze meest epische fietstocht uit het afgelopen jaar. Het was letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van onze trip. Bepaalde dagen moesten we iedere 5 minuten halt houden voor een fotostop omdat het berglandschap zo indrukwekkend was. En we hebben er bovendien ook een pas van 4655 meter bedwongen, de hoogste tot nu toe. Maar ergens was het ook een laagtepunt want door extreme omstandigheden en fysieke uitputting hebben we voor het laatste deel een beroep moeten doen op de bezemwagen. En ook meerdere stukken van onze uitrusting hebben het onderweg begeven of hebben serieus wat oplapwerk nodig. Gelukkig is de ‘Macgyver’ in ons nog altijd ‘alive’ en kunnen we ons voor de resterende 2 maanden nog behelpen.

De Pamir Highway is in Tajikistan ruim 1000 km lang, en voor het eerste deel van de tocht tussen Dushanbe en Khorog kozen we voor de Noordelijke route. Deze is slechts voor een 100-tal km geasfalteerd, en de rest is een gruwelijke mix van zand, stenen, washboard en overblijfselen van asfalt uit de 60-er jaren. Deze weg werd namelijk door het Russisch leger aangelegd voor het transport van troepen en materiaal richting Afghanistan. Meerdere dagen fietsten we langs de Darya Panj rivier, die ook de officiële grens tussen de Tajieken en de Afghanen is. Soms is Afghanistan slechts enkele meters verwijderd, en meermaals kampeerden we er in de schaduw van de Afghaanse bergen.

Het tweede deel van de trip was zowaar nog extremer. Omdat er onderweg zo goed als niets is, vertrokken we uit Khorog met een voorraad eten voor een 10-tal dagen. We kozen hier terug voor de Noordelijke route richting Sary Tash in Kyrgyzstan, en dit deel was wel zo goed als volledig geasfalteerd. Wat een opluchting! Overdag zagen we er niet meer dan 5 auto’s, en voor de rest een ongerept, supermooi, zo-goed-als-privé stukje natuur. Een avontuur dat we niet snel gaan vergeten. Geniet gerust even mee op onze fotopagina via deze link, en schakel gerust maar de ‘full screen’ modus in.

Maar op 30-tal kilometer van de grens met Kyrgyzstan moeten we helaas opgeven : op een 4200 meter hoge pas waait de wind gewoon te hard en zijn we te uitgeput om verder te fietsen. Op zo’n hoogte is er minder zuurstof in de lucht en op de passen moeten we meestal de laatste kilometers te voet afleggen. En omdat onze visatijd voor Tajikistan een paar dagen later ook verstrijkt, kunnen we bijna niet anders dan een beroep doen op een paar locals om ons per jeep over de grens te brengen. Vanuit Sary Tash in Kyrgyzstan kunnen we ook nog vervoer regelen tot hier in Kashgar. Ergens wel jammer, maar dit lijkt ons de beste oplossing, vooral als we nog 100% willen genieten van de resterende 2 maanden.

Komend weekend vertrekken we richting Pakistaanse grens, op de legendarische Karakoram Highway, een andere klassieker voor fietstoeristen. Net voor de grens keren we terug richting Kashgar, en begin augustus beginnen we dan aan het laatste hoofdstuk van ons avontuur in Kyrgyzstan.

Geplaatst in Uncategorized | 14 reacties

Uzbekistan

Fietsen langs de zijderoute, het geeft toch een zekere mystiek aan onze trip. Steden als Khiva, Bukhara en Samarkand hebben zeker en vast een avontuurlijke bijklank. Soms lijkt het echter wel of die zijderoute tussen bepaalde steden niet meer is heraangelegd sinds de tijd van de fameuze kameelkaravanen. De staat van het asfalt is soms echt abominabel. Maar het toerisme komt hier stevig op gang, de bussen met buitenlandse oudjes zitten nog niet helemaal vol, en enkele hotels zijn nog in aanbouw. Ook de infrastructuur staat nog niet helemaal op punt, want we konden verschillende monumenten binnenglippen langs een achterpoortje, of gewoon het ticket vragen van net buitenstappende toeristen. Maar zeg niet dat wij het gezegd hebben..

We merken wel een heel duidelijk verschil tussen de 3 à 4 echt grote trekpleisters à la Samarkand en Bukhara, en de andere plaatsen waar wij als fietstoerist komen. In de trekpleisters gaan de prijzen massaal omhoog, en kijken ze niet meer om naar buitenlanders. In kleinere stopplaatsen zijn de mensen wel erg nieuwsgierig en worden er massaal foto’s gemaakt, meestal met de GSM. In het stadje Qarshi viel ons nog een grotere eer te beurt. We stopten er bij een ijssalon om de weg te vragen en werden prompt onthaald door een man die er nogal burgemeesterachtig uitzag. Meteen werden er 2 stoelen bijgehaald, kregen we elk een kanjer van een ijsbeker, vers water, enzovoort. De man in kwestie was een soort provinciegouverneur, en dus was iedereen in opperste staat van paraatheid voor hem, en dus ook voor ons. Hij regelde ten slotte ook een politie-escorte tot aan een hotel, in pure Uzbeekste stijl : voor ons een Daewoo ( die worden namelijk hier geassembleerd ) en achter ons een Lada 1600 die met loeiende sirene alle verkeer tegenhield. De politie: uw vriend : Yes sir ! Behalve in de metro van Tashkent, waar ze ons een halfuur op de rooster hebben gelegd voor een secuur onderzoek van onze paspoorten. Het kon vermoedelijk ook wel in een paar minuten geregeld worden, indien we bereid waren om snel wat dollars op tafel te leggen.. Uzbekistan is het zoveelste land op rij waar de corruptie diep in de maatschappij geworteld zit. Indien je iets wil gedaan krijgen : betalen. Voorlopig hebben we er niet veel last van, maar we vrezen dat het in Tajikistan nog iets erger zal zijn.

Sinds de grensovergang Kazachstan/China komen we nu ook wekelijks andere collega-fietstoeristen tegen, want onze trip nu nog extra leuk maakt. Dit is duidelijk het ideale fietsseizoen voor Centraal Azië. De meeste fietsers zijn ook van onze leeftijd, en zijn ook voor een langere periode op reis. De Fransen zijn meestal met de tandem, de Engelsen over het algemeen iets jonger en we komen ook af en toe Zwitsers tegen. En daarmee kunnen we al eens een goed gesprek voeren over een lekker stuk kaas of over wie nu de beste chocolade heeft.

We rusten nu even uit in Dushanbe, Tajikistan na enkele intensieve weken in Uzbekistan. Het was er overdag soms meer dan 45° dus zaten we soms al om 5u ’s morgens op de fiets om de hitte van de middag te vermijden. We hebben ondertussen ook de rest van de trip min of meer vastgelegd : komende maand volgen we de Pamir Highway tot in Sary Tash, Kyrgyzstan, vervolgens fietsen we eind juli een stukje Karakoram Highway in China tot net voor de grens met Pakistan, en keren dan terug naar die andere zijderoutestad in China, Kashgar. En van daar gaat het vanaf midden augustus voor de laatste weken fietsplezier terug naar Kyrgyzstan. Op 12 september vliegen we van Almaty terug naar Brussel, waar jullie ons hopelijk gaan overdonderen met kaasschotels en goeie échte chocolade. De kaart op de pagina De Route is ondertussen ook al aangepast.

Een verse lading foto’s via deze link. Volgende post vanuit China!

Jessie en Ludo

Geplaatst in Uncategorized | 8 reacties

Ka3axctah

De eerste fietsdagen in Kazachstan verliepen niet zoals verhoopt. Op dag 2 nemen we een shortcut van de hoofdweg, om iets sneller in Almaty te zijn. Het negatief advies, en ik citeer : “njet njet njet, nieje asfalti”, van enkele Kazachen slaan we in de wind. We komen op een gravelbaan terecht, ongeveer 90 km lang, in een temperatuur van + 40°, zonder enige vorm van beschaving én met een potige tegenwind. Na 7u zwoegen, komen we eindelijk enkele wegenwekers tegen. Ze kijken verbijsterd maar nemen ons gelukkig mee in hun busje tot aan het eerstvolgende stuk asfalt. Fietsles 1, als een Kazach de weg afraadt, dan is daar een goede reden voor. Het weer zat ook niet altijd mee, veel regenbuien en tegenwind en de laatste dagen hitte, 36° in de schaduw om 10u ‘s ochtends was geen uitzondering.

“Buig je maar voorover, met je handen op het bankje”, maakte de naakte man in de sauna me duidelijk. We zijn naar een banya geweest, een soort Russische versie van de openbare sauna. Kazachen hebben een ander idee over privacy dan wij, en we hebben het aan den lijve ondervonden. Mannen en vrouwen baden er gescheiden, maar een vriendelijke man van wel meer dan 120 kilo was graag bereid Ludo’s rug te wassen en te schrubben, zomaar. Stevig paar handen had die kerel! Er werden ook wat schunnige moppen verteld over die toerist met zijn bleek velletje en de superbruine benen en armen. De moppen kunnen helaas niet op de blog, want de kindjes kijken mee.. Bij de vrouwenafdeling ging het er even fysiek aan toe, want Jessie kreeg er evengoed een paar vriendelijke kletsen op de billen, en een paar strategische nepen. Al bij al een super ervaring, en vooral : wat voelden we ons mager bij het zien van al dat vlees rondom ons ! Het dieet hier bestaat voornamelijk uit paarden-, geiten- en schapenvlees, gecombineerd op de barbecue met vet, véééél vet en de obligate kwak mayonaise.

Een andere traditie die hier nog steeds bestaat is “ brideknapping”. Een hilarisch moment in de Borat film, maar bittere realiteit voor vele jonge meisjes hier op het platteland. Het komt er op neer dat jonge mannen hun bruid ontvoeren door middel van een zak of een doek die ze over hun toekomstige bruid gooien, en zo de bruid meesleuren in een klaarstaande auto. Het meisje in kwestie kan weigeren, maar meestal is het huwelijk al binnen een paar maanden een feit. Er zijn verschillende redenen voor deze ontvoeringen : de bruidegom wil de hoge huwelijkskosten vermijden, of gewoon de eerste zijn die dat bepaald meisje verovert. Ook de jongste zoon van een gezin heeft er alle baat bij want de benjamins zijn niet zo gegeerd op de markt : het meisje dat met de jongste zoon trouwt, wordt namelijk het huisslaafje van haar schoonouders..

Kazachstan heeft ons enorm geplezierd. Kampeergelegenheden tot in het oneindige, vriendelijke, open mensen en een prachtige natuur. Kortom, een land – even groot als West-Europa – met een enorm toeristisch potentieel. Al is er letterlijk nog veel werk nodig aan de weg, want soms donderen we van de ene put in de andere. Het was ook wel even verschieten in de oude hoofdstad Almaty. De Lexussen, Toyota SUV’s en andere sjieke bakken verdringen er de oude Lada’s en de Audi 100’s van de brede wegen. Je betaalt er Europese prijzen op de vele terrassen, en de hoogte van de stiletto’s is er recht evenredig met het bruto nationaal product. Alleen gaat dat wandelen met hoge hakken nog niet zo vlotjes..

De komende weken staat Uzbekistan op het programma, waar we ons langs de Zijderoute begeven richting Tajikistan en de Pamir Highway.

Uw trouwe fietsslaafjes,
Jessie & Ludo

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Aan de grens..

De 1 Mei feesten in Kazachstan moeten enorm indrukwekkend zijn. Om zich goed voor te bereiden, hebben de Kazakken alvast vanaf vandaag zaterdag de grenzen voor een 3 tal dagen gesloten…zo kwamen we deze morgen aan de grenspost te weten. Een paar extra rustdagen dus in China, en tijd voor een nieuwe post op onze blog. Sinds onze aankomst in Urumqi zijn we al bijna 800 km verder, in het stadje Korgas op bijna 2 km van de grens met de Glorious Nation Kazachstan. China en de Chinezen hebben ons aangenaam verrast. Eerst en vooral fiets je hier op de autostrade (G30) over een vers laagje asfalt, as smooth as a baby’s ass. De G30 is eigenlijk verboden voor fietsers maar de politie maakt er geen enkel probleem van dat wij er op fietsen. Integendeel, we kwamen zelfs een fotograaf-flik ( flikograaf? ) tegen die net niet volledig plat ging liggen op het asfalt om het perfecte plaatje van deze twee fietsers te nemen. Iets later werden we vriendelijk verzocht om even op de pechstrook te stoppen voor een tweede uitgebreide fotosessie.

Grensgebieden in China zijn altijd gevoelige plaatsen, en als buitenlander ben je verplicht in bepaalde hotels te slapen, als je niet ergens wild kampeert ten minste. Gelukkig voor ons kiezen ze er altijd wel 3- of 4-sterren hotels uit, aan een belachelijk lage prijs. Zo hadden we de afgelopen week regelmatig es een deftig hotel voor 10 of 15 Euro, en hadden we geen andere keuze dan te slapen in een hotel met een zwembad. We vermoeden ook dat er in de Chinese hotels serieus wat prostitutie is. Overal liggen er condooms en verse slipjes, je hoort ’s nachts allerlei geluiden, en in ieder hotel kan je altijd een kamer boeken voor een uurtje. Voor het hotel waar we nu zitten, betalen we 8 Euro per nacht. Een uurtje in de kamer kost slechts 5 Euro, room only uiteraard.

Uit gaan eten gaat hier gepaard met een geslurp van jewelste, af en toe onderbroken door luid geroep, het beantwoorden van de GSM, een boertje, zo luid mogelijk zuchten, een sigaret opsteken en de occassionele flatulentie. Alles went uiteraard, maar die protjes… Het eten is hier gelukkig wel altijd overheerlijk en overvloedig veel. Met onze kleine basis Chinees, lukt het meestal om de meest heerlijke gerechten te verkrijgen, aan heel lage prijzen.

Chinezen zijn maar matig geïnteresseerd in buitenlanders en laten ons dus massaal met rust, wat eigenlijk wel een verademing is. Maar bij iedere confrontatie is iedereen oprecht vriendelijk en zien ze ons niet als de rijke toerist uit het westen. Wat een verschil met Nepal en vooral India.

Sinds het begin van de reis houden we ook een logboek bij, met daarin alle daggegevens, zoals slaapplaats, aantal kilometer, .. Via de nieuwe pagina Logboek bovenaan rechts kan je de gegevens van de eerste maanden raadplegen. En via deze link kom je op onze Flickr-pagina terecht, waar we de laatste foto’s hebben opgeladen. We laten jullie graag meegenieten van het indrukwekkende landschap waarin we de voorbije week hebben gefietst.

Jessie & Ludo

Geplaatst in Uncategorized | 12 reacties

In de bergen

Op de allerlaatste dag (13 april) van het Nepalese jaar 2067 nemen we afscheid van het Indisch subcontinent. Kathmandu is nog 1 dag onze thuishaven na 2 maanden fietsen, vliegen en trekken in dit gastvrije land. We kregen er ook bezoek van vriendin-fietsster Sophie, en hebben samen een bezoek gebracht aan Filip, een Vlaming die samen met vrouw Caroline woont en werkt in Nepal. Verder konden we ook nog het kleurenfestival Holi van heel dichtbij meemaken.

Een gastronomisch hoogtepunt waren de echte Vlaamse frietjes met echte mayonnaise, die ze in de “First Frituur in Nepal” serveren in een ouderwetse puntzak. Maar het sportieve hoogtepunt van de voorbije dagen was de 14-daagse trekking in de Langtang vallei. Op zo’n wandeltocht merk je pas echt hoe spectaculair mooi de bergen zijn. We hebben er van dichtbij ook moeten ondervinden hoe extreem de levensomstandigheden van de lokale bevolking zijn, en helaas ook hoe dodelijk het leven in de bergen kan zijn.

Na 2 dagen intensief wandelen en 2000m klimmen komen we omstreeks 15u aan in het dorpje Langtang, ondertussen al op 3430 meter boven zeeniveau. We zijn blij dat we ons meteen aan het haardvuur kunnen installeren, want het begint er te sneeuwen, en dit zal niet meer stoppen tot na zonsondergang. Rond 20u kruipen we in ons bedje, niet beseffend dat de verse laag sneeuw een paar uur later voor een dodelijke lawine zal zorgen in het volgend dorpje, slechts 2 kilometer verder. Als we de volgende morgen na een half uur stappen het dorpje Sindum bereiken, zien we tot welk bruut geweld de natuur in staat is.
Met een hoogte van 7246 meter is de Langtang Lirung één van de hoogste pieken in de regio. Vanop de zuidflank is er een sneeuwlawine ontstaan, en die lawine heeft een luchtverplaatsing veroorzaakt, die samen met de neerkomende sneeuw een 7-tal huizen in het dorpje heeft verwoest. In één van die huizen vielen er die nacht helaas 2 dodelijke slachtoffers : een vader van 6 kinderen en de jongste baby van het gezin.
We zetten onze wandeltocht stop en samen met nog wat andere toeristen hebben we puin geruimd, sneeuw verwijderd, stukken dak en hout uit de velden teruggebracht, … Met onze kleine medische kit is Jessie er in geslaagd om verschillende snijwonden te verzorgen en pijnstillers uit te delen. Het oudste dochtertje Lhari van het zwaar getroffen gezin had vermoedelijk een gebroken arm opgelopen door het rondvliegend puin. Helaas kon er voor het kind niet meteen hulp komen, want haar vader – verantwoordelijk voor het inkomen van het gezin – was net omgekomen door de lawine. En daar zit je dan dus hoog in de bergen, op 2 dagen stappen en een dag busreis verwijderd van het dichtstbijzijnde ziekenhuis in Kathmandu. Gelukkig voor hen gebeurde dit in een toeristische regio en konden de getroffen families rekenen op heel wat financiële en praktische hulp van de trekkers.
Via via hoorden we later wat de toekomst voor het gezin zal brengen : het Village Development Commitee had voor hen al een klein huisje geregeld in een dorp wat hoger, op een halve dag wandelen. Maar wat ons nog het meest verbaasde, was de pragmatische oplossing omtrent het inkomen en dus de toekomst van het gezin: de omgekomen man was de tweede van 3 broers en de jongste van de broers was blijkbaar recent gescheiden. Dus ging het dorpscommitee proberen die man te overtuigen om te trouwen met de vrouw van zijn net overleden broer. Van veel liefde kan daar blijkbaar geen sprake zijn, maar voor het gezin betekent dit wel een vorm van inkomen, en dus de garantie dat de kinderen verder kunnen naar school gaan. In een land waar een vrouw om praktische redenen soms met 2 broers kan getrouwd zijn, is dit blijkbaar de normale gang van zaken. Op één van de foto’s kunnen jullie kleine Lhari zien, samen met haar oma, broertjes en een neef. De foto is genomen voor hun verwoeste huis. Wie enige vorm van hulp willen bieden of gewoon meer informatie wenst, kan ons gerust een mailtje sturen!

Met west-China en de stan-landen in het vooruitzicht zeggen we de Himalaya even vaarwel. Maar we treuren niet, we hebben veel gezien en beleefd, en we kijken met een goed gevoel terug naar ons verblijf in Nepal.

Nog een speciaal dankwoord gaat uit naar Filip en Caroline die 2 weken op onze fietsen hebben gepast, en natuurlijk ook naar Renate en haar ouders, die voor ons een heel belangrijk pakketje hebben meegebracht uit België!

Tot in China!

Jessie en Ludo

Geplaatst in Uncategorized | 6 reacties